Een nieuwtje in beeld

Een blik vol woorden

“Vrouwen kunnen wel in hun eentje een kind opvoeden”

Katrien Peeters is een alleenstaande moeder

Duffel- Katrien Peeters is een vrouw die ervoor gekozen heeft om bewust alleenstaande moeder te worden en dat via een spermadonor. Ze heeft een dochtertje van 3,5 jaar dat ze helemaal alleen opvoedt. “Velen denken dat wij als alleenstaande moeders geen kinderen kunnen opvoeden, maar niets is minder waar”, aldus Katrien Peeters.

“Straaljager, straaljager, straaljager.” Met haar kleine vinger wijst Janne naar de televisie, die momenteel op Ketnet staat. Voordat ze helemaal opgaat in het Ketnet-programma, speelt ze met een zwembadje van Playmobil dat op de salontafel staat. Het platform is een waterpark, met water in en een kleine glijbaan waar ze regelmatig haar Playmobil-poppetje laat afglijden.  Janne is een meisje van 3,5 jaar, ze heeft halflange blonde haren, blauwe ogen en een lach die iedereen doet smelten. Ze wordt opgevoed door haar moeder, die de moedige beslissing nam om helemaal alleen aan een kind te beginnen. Dat deed ze via inseminatie met een spermadonor. “Ik heb altijd een grote kinderdroom gehad. Vriendinnen van mij begonnen aan een gezin en tegen mijn 30^ste had ik nog niet de gepaste partner gevonden om aan kinderen te beginnen. Toen heb ik besloten om er zelf aan te beginnen, ook omdat mijn kinderwens nog altijd groter was dan mijn partnerwens”, aldus Katrien Peeters.

Samen met haar dochtertje woont Katrien in een groot appartementsgebouw. Daar heeft Janne plaats genoeg om op te groeien.  “We hebben een heel mooi appartement en we zijn hier gelukkig. We hebben alles wat we nodig hebben”, zegt Katrien. De living is een grote kamer waar kleine Janne genoeg plaats heeft om te spelen. Aan de rechterkant van de living staat een tv-meubel. Daar kijkt kleine Janne graag naar haar Ketnet-programma’s. Naast de televisie staan allemaal foto’s in kaders, vooral Janne komt er veel in voor. Eentje daarvan valt onmiddellijk op. Het is een tekening met een donkerrode achtergrond en een giraf in de voorgrond. Boven de giraf staat Jannes naam en haar geboortedatum.  Je kan direct zien dat Janne enorm veel voor haar moeder betekent. Aan de rechterkant van de kamer bevindt zich een hoek met enkel kinderspeelgoed. Torenhoge plastieke dozen waar vooral de kleur roze uitblinkt, een tafereel vol met kleine prulletjes en de niet te missen roze minibuggy. Janne is als een klein prinsesje in haar huis.

“Een echt luxeleventje hebben we niet, maar er staat wel elke dag eten op de tafel en er is speelgoed genoeg. Janne komt niets tekort”

“Moet ik je pyjama aandoen?” vraagt Katrien aan Janne wanneer Janne met haar t-shirt sukkelt. “Ik kan dat zelf”, roept Janne uit. Ze trekt met blinkende ogen en een stralende lach haar pyjama van Hello Kitty aan en zet zich naast haar moeder. Het is tijd om te gaan slapen. “Tijdens mijn zwangerschap miste ik het niet om een man naast mij te hebben. Mijn ouders steunden mij vooral. Ik heb er ook zelf voor gekozen om alleen aan een kindje te beginnen en daardoor genoot ik van mijn zwangerschap.” Katrien neemt de al slaperige Janne mee, om zich klaar te maken voor het slapengaan. “ Het voordeel aan geen man te hebben is dat je zelf de naam, suikerbonen en kaartjes mag kiezen. Je doet dan gewoon je eigen ding”, zegt Katrien. “Als je alleen bent kun je heel consequent zijn tegen je kind. Je voedt het kind op op jouw manier. Als je een partner hebt, kan die over bepaalde dingen anders denken, waardoor dat heel verwarrend overkomt voor je kind.”

Een helpende hand

Als alleenstaande moeder kan je er niet altijd zijn voor je kind. Je moet ook werken om een inkomen te verdienen, zodat jij en je kind genoeg hebben om van te leven. Katrien Peeters brengt Janne al een jaar naar de naschoolse opvang IBO in Duffel. Deze opvang wordt erkend door Kind en Gezin. Kind en Gezin is een organisatie die voor elk kind zoveel mogelijk kansen wilt creëren. Via hun site of telefonisch helpen ze iedere ouder met tips om een gepaste opvang te vinden. Op de site staat veel informatie over de financiële kant, want als alleenstaande is dat belangrijk. Voor andere problemen of vragen kan je hen ook altijd opbellen en vragen stellen over de prijzen, problemen en de regels.

“Iedereen kan bij Kind en Gezin terecht om een lijst van kinderdagverblijven, telefonisch of via de website. Het zoekwerk zelf laten we vaak aan de ouders over ”, aldus Lucie medewerkster van Kind en Gezin.

Veel kinderdagverblijven berekenen de prijs via je inkomen. Daardoor zal een alleenstaande vrouw vaak minder moeten betalen dan een gezin met 2 ouders. Zelfstandige kinderdagverblijven bepalen hun prijzen zelf.

IBO in Duffel regelt de prijzen per half uur en per maaltijd. Deze zijn niet duur en ze houden rekening met gezinnen die een inkomen hebben van minder dan 14.000 euro. Die kunnen een korting tot 50% aanvragen. Zij werken met vaste prijzen.

Een andere vereniging die regelmatig hulp biedt voor gezinnen en eenoudergezinnen is de Gezinsbond. Zij geloven er in dat een vrouw een kind helemaal alleen kan opvoeden. “Iedere dag weer bewijzen vele vrouwen dat ze een kind alleen kunnen opvoeden” aldus Lutgard Vrints, attaché studiedienst Gezinsbond. “Wij ijveren er ook voor om de problemen die ze ervaren, te verminderen”. “Onze dienst sociaal cultureel werk organiseert regelmatig een oefenschool voor eenoudergezinnen. Dat zijn 4 sessies waarbij we stilstaan bij de opvoedingsvragen van de ouders. Ook onze zusterorganisatie AYFA (Gezinssportfederatie) heeft al meerdere sportvakanties georganiseerd, specifiek gericht op alleenstaande ouders en hun kinderen.”

Een forum doet wonderen

Er zijn veel alleenstaande moeders die steun bij anderen zoeken. Via bepaalde websites kunnen ze hun verhaal kwijt en zelf met elkaar afspreken. Zo kunnen ze met hun problemen bij elkaar terecht voor als ze het eventjes niet zien zitten. Op die manier krijgen ze een band met elkaar en leren de kinderen ook andere kinderen kennen die in de zelfde situatie zitten.

Katrien zit ook bij een mailinggroep van ongeveer 15 alleenstaande moeders. Daarin zitten allemaal vrouwen die op een bepaalde leeftijd nog geen gepaste partner hebben gevonden en er daarom alleen voor gaan. “Hoe meer wij openlijk spreken over onze rol als alleenstaande moeder, hoe meer mensen het leren kennen en hoe makkelijker het geaccepteerd wordt”, zegt Katrien.

Katrien heeft via een forum contact gezocht met andere vrouwen die in dezelfde situatie zitten. Daar vertellen ze over hun dagelijks leven, over de problemen, de kinderen, de frustraties en geven ze elkaar geregeld raad. “Voor een stuk zijn wij elkaars klankbord.”

Bepaalde sites en organisaties specialiseren zich in moeders en de opvoeding van kinderen. Zo kun je op Zappybaby of 9maand terecht. Je kan ook je eigen verhaal schrijven, een vraag stellen op de forum en de verhalen van andere vrouwen lezen. Een andere vereniging is V.z.w. Houvast. Dat is een organisatie die hulp aanbiedt aan ouders die op hun eentje een kind moeten opvoeden. Op hun site kan je meerdere verhalen over je eigen leven posten of de verhalen van andere lezen. Er staan ook handige tips van hoe je nu verder moet, naargelang je probleem. Geregeld worden er uitstappen georganiseerd voor de alleenstaande ouders en hun kinderen.

Katrien neemt Janne mee naar Jannes kamer. De muren zijn babyblauw van kleur en aan de kant van haar grote kinderbed, hangen er kleine stickers van vlinders en bloemetjes aan de muur. Op haar bed ligt een deken van Tijgertje. Nadat ze naast haar moeder gaat zitten, kiezen ze samen een verhaaltje uit. Het verhaaltje gaat over de muis en de mol en de verloren ster. Janne buigt zich nieuwsgierig over het boek terwijl haar moeder vertelt. Na het verhaaltje beginnen ze een liedje te zingen. “Over wat wil je deze keer een liedje zingen?” vraagt Katrien. “Over het lichtje”, roept Janne en samen met haar moeder zingen ze een zelfverzonnen liedje van het lichtje op het ritme van ‘ik zag 2 beren’. Daarna krijgt Janne nog een paar dikke knuffels en zoentjes van de mama voor ze haar oogjes sluit en de nacht tegemoet gaat. Slaapwel Janne. Droom zacht.

Is een kinderopvang te duur?

De prijs van een kinderopvang is heel hoog. Vaak klagen eenoudergezinnen maar ook tweeoudergezinnen over de vraagprijs. De prijs van kinderdagverblijven schommelt tussen de 22 tot 28 euro per dag, per kind. Dus een gezin moet gemiddeld 625 euro per maand, wat ongeveer 1/3 is van een normaal eenmansinkomen. Als er dan nog een 2de kind bijkomt, krijg je meestal 10% korting, maar zelfs dat maakt het niet goedkoop. Daarboven vraagt de kinderopvang nog inschrijvinggeld (ongv. 150 euro/jaar) en vervuilingkosten, zoals pampervervuiling. Maakt het dat niet wat te duur?

Voor een alleenstaande ouder is dit geld onmisbaar, maar daarom wordt er hulp geboden. Kind en Gezin zal samen met de ouder op zoek gaan naar een dergelijke kinderopvang die voldoet aan de prijs die de ouder kan betalen. Hoogstwaarschijnlijk zullen ze je een kinderdagverblijf aanraden dat rekent volgens je maandinkomen. Dan kunnen ze berekenen hoeveel je als alleenstaande kwijt kunt, zonder al te arm te leven.

Alleen zwanger worden

Katrien Peeters heeft ervoor gekozen om moeder te worden zonder een man aan haar zijde. Dat deed ze via een inseminatie met een spermadonor in UZ Brussel.

Een ziekenhuispsychologe stuurt je eerst een vragenlijst op die je moet invullen. De psychologen maken aan de hand van die vragenlijst een eerste selectie. Als je geselecteerd bent, word je uitgenodigd bij de ziekenhuispsychologe. Daar wordt er vooral gesproken over jezelf en je omgeving. “Ik vind het heel goed dat ze dit doen, omdat je dan ook stilstaat bij een aantal dingen, bijvoorbeeld dat het niet altijd makkelijk gaat zijn”, zegt Katrien Peeters. “Het is vooral handig omdat ze dan weten dat je zelfstandig bent, je alleen woont en je stabiel bent, wat heel belangrijk is als je een kind zelf wilt opvoeden.” Na het gesprek krijg je van de psychologe de toestemming of je al dan niet mag starten. Je wordt daarna doorverwezen naar de gynaecoloog voor medische onderzoeken en je laat een bloedtest doen. Daarna krijg je een counselinggesprek, waarbij je informatie krijgt over het praktische gedeelte van de behandeling. De hele procedure duurt ongeveer een half jaar.

Wat ik denk over...

Een slipje voor niets

Vrouwonvriendelijke reclame

Al jaren hangen er steeds minder kledingstukken op de vrouwelijke reclamemodellen. De term ‘porno-chic’ komt steeds vaker voor. Met die term bedoelen ze dat er steeds meer discriminerende en seksistische reclame wordt getoond. Vaak waarin een vrouw getoond wordt als underdog en een man als een stoere vent die de vrouw neerhaalt. Daar is de reclame van Suit supply een groot voorbeeld van.

Je zou denken dat wij zo’n reclame ondertussen al veel minder opmerken. Omdat het al zoveel jaren meedraait in ons systeem, wordt het niet gezien als een probleem maar als iets alledaags. Maar toch geldt dat niet voor iedereen. Steeds meer jonge vrouwen krijgen een lager zelfbeeld, doordat adverteerders continu gebruik maken van het ideaalbeeld. Want de perfecte vrouw is: slank, groot, mooi en vooral ook onderdanig en een goede huisvrouw.

Een advertentie van Sloggi werd in 2008 door de Franse en Zwitserse feministen verkozen als de meest vrouwonvriendelijke reclame. Dat allemaal te danken aan het fraaie kontje in een bruin doorschijnend slipje, dat scheurt uit een gigantisch blauw papier. Onder het kontje stond ‘in promotie in uw verkoopspunten’ geschreven. Die tekst zou porno en prostitutie promoten en dat kon bij de feministen niet door de beugel.
Toch mogen we niet denken dat reclame van nu vrouwonvriendelijker is dan vroeger. Er werd toen minder naakt getoond, dat wel. Maar de teksten waren toen veel vrouwonvriendelijker. Op deze site, vind je 21 advertenties uit de jaren stilletjes. Ook in het boek van Corine Van Hellemont ‘Seksistische Reclame, dromen van een betere wereld voor m/v met talent, staat de reclame van de voorbije 50 jaar en de effecten ervan, geschreven. Zelf vind ik de manier waarop een vrouw in de schijnwerpers verschijnt verachtelijk. Als eind schenk ik jullie nog een leuk vrouwonvriendelijk reclameclipje van Bavaria. 

Actualiteit

Europees Parlement wil glazen plafond doorbreken

Nog steeds verdienen vrouwen minder dan mannen

Boortmeerbeek- De Europese parlementsleden doen er alles aan om het glazen plafond te doorbreken, want in de 21ste eeuw worden vrouwen in vele landen nog steeds ondergewaardeerd en hebben zij een lagere loon dan mannen. Daarom werd er in het Europees Parlement van 3 tot 8 maart debatten gehouden over de gelijkheid tussen mannen en vrouwen.

Zelfs in de 21^ste eeuw is het verschil tussen mannen en vrouwen nog steeds een groot probleem. Eén van de grootste problemen is het loonverschil. Vrouwen verdienen gemiddeld 17,5% minder dan mannen en daarnaast doen ze ¾ van alle huishoudelijke klusjes. Daar moet volgens het Europees parlement dringend verandering in komen.

Europarlementslid Bart Staes (Groen!) vindt dit niet zo simpel om op te lossen. ‘Dit probleem gaat verder dan alleen Europa. In België moet nog heel veel gebeuren op het federale niveau. Er moeten ook nieuwe maatregelingen voor de mannen worden getroffen, zodat ze hun verantwoordelijkheid beter kunnen opnemen. Zo zouden ze ook het recht moeten krijgen om bv. elke woensdag een dag thuis te blijven om hun kinderen van school te halen. Dus hier moeten nog afspraken rond worden gemaakt, op federaal en gemeenschappelijk vlak’.

Eén van de redenen waarom vrouwen minder betaald worden, is de combinatie kind en gezin. Als vrouwen zwanger worden, verdwijnen ze even uit de werkomgeving en daardoor kunnen ze minder snel carrière maken. Dit heeft als resultaat dat ze minder voordelen hebben, bijvoorbeeld: minder snel promotie maken. ‘Dat zorgt ervoor dat ze eigenlijk gehandicapt zijn in het opbouwen van een bruto en netto loon,’ aldus Bart Staes.

“Werknemers schatten vrouwen lager in en daardoor krijgen ze vaak lagere lonen uitbetaald”.

Een ander groot probleem is het glazen plafond, waardoor vrouwen maar tot een bepaald niveau kunnen opklimmen in de organisatie. De maatschappij zal voorkomen dat vrouwen serieuze en leidinggevende taken krijgen en daardoor zullen vrouwen er moeilijk in slagen om hogere en leidinggevende posities in te nemen. Dat zorgt ervoor dat ze minder goed betaalde jobs krijgen en zo dus gemiddeld minder verdienen dan mannen.

Heidi Mertens, stadsmedewerker diversiteitbeleid in Leuven,  ziet wel vooruitgang, ondanks het  glazen plafond: ‘De reden waarom er niet veel vrouwen in topfuncties zijn, is te wijten aan het gebrek van rolmodellen, waardoor vrouwen minder zelfvertrouwen hebben. Vrouwen hebben daarnaast niet zo’n groot netwerk en kunnen minder goed met belangrijke personen communiceren. De combinatie werk en gezin vinden vrouwen ook zeer belangrijk. Veel vrouwen willen meer tijd kunnen doorbrengen met hun gezin. Daardoor kiezen ze voor een job die een goed evenwicht biedt tussen werk en gezin. Maar er is toch wel een kleine stijging. Er komen steeds meer vrouwen met een hogere functie’.

Actualiteit

Steeds meer vrouwen met hoger diploma

BOORTMEERBEEK- Uit een onderzoek van de FOD Economie is gebleken dat steeds meer Belgische vrouwen studeren. In 2009 telde België 1.212.206 vrouwen met een diploma hoger onderwijs. Dat zijn er 13% meer dan in 2005.

Deze veranderingen zijn heel positief. Volgens Heidi Mertens, stadsmedewerker diversiteitbeleid in Leuven, zijn er redenen genoeg waarom steeds meer vrouwen studeren. “Vrouwen hebben meer zelfvertrouwen gekregen, omdat ze meer rolmodellen hebben die zij zien slagen en carrière maken. Vroeger werd er ook meer verwacht dat vrouwen thuisbleven voor de kinderen maar die context is ondertussen weggevallen.”

In de statistieken van de FOD Economie kun je duidelijk zien dat er een verschil is tussen mannen en vrouwen. Er zijn gemiddeld 7% meer vrouwen met een hoger diploma dan mannen.

“Er zijn duidelijke cijfers waaraan je kunt zien dat mannen minder studeren dan vrouwen. Een reden is dat vrouwen steeds meer gestimuleerd worden. Anderzijds zien wij ook dat vrouwen het beter doen dan mannen. Dat komt omdat onze schoolcultuur beter is afgestemd op de leercontext van meisjes”, aldus Heidi Mertens.

Toch zijn er nog steeds meer mannen met een hogere functie dan vrouwen, maar dat komt doordat vrouwen meer tijd met hun gezin willen doorbrengen en doordat vrouwen nog steeds wat onzeker zijn. Maar ook daar komt verandering in, want steeds meer topfuncties gaan naar vrouwen.

Actualiteit

Soapserie Familie krijgt eigen straat

Boortmeerbeek – Familie viert binnenkort haar 20^ste verjaardag en om dat te vieren wordt er een straat naar de soapserie genoemd. In de zijstraat van Beringstraat bevindt zich Studio A, de studio waar al jaren de opnames van Familie opgenomen worden. Dat zijstraatje gaat de gemeente Boortmeerbeek veranderen van Beringstraat in Familielaan.

 “Deze veranderingen waren niet moeilijk. De inwoners van Boortmeerbeek zagen dat stukje al als de Familielaan. Het zijstraatje was ook een fysiek afgelegen deel met 2 zaken en 1 woning, dus werd er niet moeilijk over gedaan ”, aldus Patrick Visser van de cultuurraad.

Doordat er in het straatje maar één woning is, is het niet moeilijk om alle gegevens te veranderen.

Inwoonster van Familielaan, Maggie Mathijs, heeft daar een andere mening over: “Ik was er niet echt blij mee, omdat ik nu al mijn gegevens moet veranderen en daarvoor zal ik hoogstwaarschijnlijk geld voor moeten betalen. Maar ik vind het voor de gemeente wel goed dat ze de naam veranderen, want dat is extra reclame voor hen. En het geeft hen ook een beter imago”.

De veranderingen in de gloednieuwe Familielaan zijn al bezig. De inwoners van Boortmeerbeek werden verwittigd door de gemeente en er staat al een straatbordje met de naam op. Er zijn nog een aantal documenten die ondertekend moeten worden, maar nadien wordt het straatje officieel Familielaan.

Actualiteit

Campagne tegen spierpijn

© photl.com

MECHELEN –De FOD Werkgelegenheid, Arbeid en Sociaal overleg heeft voor een brochure gezorgd die als doel heeft MSA te voorkomen. MSA is een verzamelnaam voor klachten zoals: pijn, jeuk, hoge temperatuur, stijfheid, kramp… rond de spieren, pezen, ligamenten, zenuwen en gewrichten. Deze aandoeningen komen steeds vaker voor in de schoonmaaksector.

Het blijkt dat ongeveer 74% van de schoonmaaksters jaarlijks last hebben van spierpijn, zegt een onderzoek van Woods & Buckle. De pijn zit vooral in de rug (46%), de knieën (24%), de schouders (23%) en de ellebogen en handen (22%). Taken als boenen, schoonmaken, vuilnisemmer leegmaken, bukken voor emmers of meubels verplaatsen zijn zeer belastend voor het ruggenstelsel.

Doordat er steeds meer klachten waren heeft de FOD Werkgelegenheid, Arbeid en Sociaal Overleg een dossier aangemaakt die schoonmaaksters uitlegt wat MSA precies is hoe je het krijgt en hoe je dat het beste kan voorkomen.

“Er is in de schoonmaaksector een hoge kans voor MSA. Om dat te vermijden laten wij onze werknemers om de 2 jaar meedoen aan een hef en til cursus. Daar leren ze hoe je op een veilige manier te werk kan. Ook doen wij regelmatig een huisbezoek bij de klanten en geven wij ze handige tips zodat onze werknemers hun spieren niet te zwaar hoeven belasten,” aldus Marianne Huybreghts poetscoach van familiehulp PIT.

De FOD Werkgelegenheid, Arbeid en Sociaal Overleg heeft ook brochures voor het personeel van de thuishulp, het verzorgend personeel van ziekenhuizen en het personeel van een kinderopvang, omdat er bij hen ook een grote kans is op MSA.